o traveseiro

Ou ao mellor si que saes, pero facendo o ridículo. É o caso da fotografía que acompaña a esta anotación, escaneada dun vello Don Balón Extra da tempada 89-90. Isto é o que aconteceu. O Valencia se presenta ante a súa afección, e tralos discursos de rigor e as fotos individuais, o equipo se dispón a pousar para a posteridade.

Non se deixa nada para a improvisación. Os xogadores se poñen en tres ringleiras. Na de enriba, de pé sobre un banco pousan varios futbolistas, nas esquinas e no medio os porteiros. Na ringleira do medio, de pé, máis xogadores, cadrando no medio o presidente escoltado por adestrador e preparador físico e nas esquinas masaxista e médico.

Finalmente, queda a ringleira de abaixo. Os futbolistas pousan sentados, nas esquinas o fan sendos utilleiros. E no medio da foto nos atopamos co panoli este, Quique Sánchez Flores. Á súa esquerda (non se ve) ten a Eloy Olalla, enriba ao presidente daquela, Arturo Tuzón, xunto ao preparador físico, un tal Modesto Turren, que parece indicarlle ca man que faga coma Revert (o compañeiro á dereita de Quique), que mire fixamente para a cámara e que pare de facer o subnormal.

Mais Quique fai caso omiso, e lle pide ca man ao fotógrafo que agarde sen tira-la foto até que remate de calzarse. É dicir, poñerse a bota, atala cos cordóns no nocello, á vella usanza, e colocando a lengüeta para que lle vexa ben a marca que o patrocina. Así era Quique, un xogador mediocre ao que vías sempre impoluto no campo, engominao, ca camisola por dentro do pantalón... Hai outra foto da plantiña da 91-92 onde sae tamén sentado e é o único con espinilleiras, algo ridículo se temos en conta que non ían a xogar ningún partido, como moito unha pachanga tipo adestramento.

Igualiño que agora, que en vez de estar nun banquiño parece que vai a unha voda, co abrigo, a bufanda de cadros ben anudada e engominao, iso sempre. Cando o botaron do Valencia hai unhas semanas dixo que perdía un cargo pero gañaba unha vida. Eu penso que o fútbol gaña moito sen a súa presencia, pero tamén perdemos un bo pallaso para as roldas de prensa e os banquiños.

chúzame