o traveseiro

Faixa pendurada da varanda da vella e decadente Torre de Marathon (ten perto de 70 anos), pegada a un dos fondos do Estadio de Riazor. O Deportivo pódese ir ao pozo, pero dende logo que non vai ser pola falta de folgos dos seus afeccionados.

Á marxe disto, hoxe leo en Riazor.org unha entrevista ao mítico Antón Lezcano, que nos deixa unha anécdota relacionada indirectamente co grande ‘amigo’ desta casa, Iván Helguera:

«Entón ocorréuseme o da vaca na bandeira, e fun mercalas bandeiras. Resulta que non había en toda Galicia, unha cousa como rarísima. En Coruña encontrei dez, tiven que ir a Pontevedra e encontrei unhas trinta. Finalmente, a anécdota é que as encontrei en Ferrol, onde eu nacín, e a xente que mas vendeu preguntaba: ‘Pero isto para qué é? Porque son moitísimas bandeiras… ‘. ‘Pois nada, vounas serigrafiar por enriba, porque imos á final da Copa e tal…’. Entón a señora dime: ‘Pois eu teño un sobriño que xoga alí, no Real Madrid’. E eu: ‘Pero qué me dis!’. ‘Si, si. Eu son a tía de Iván Helguera’. ‘Pois moi ben señora, noraboa!’. Así foi que a tía de Iván Helguera ‘surtiume’ a primeira vez de bandeiras galegas. Sempre digo que a vaca trouxo moita sorte, polo menos para gañalo Centenariazo.»

A tía de Ivan Helguera… patriota galega!

Vendo os últimos acontecementos, estou por muda-la cabeceira do blogue, e en troques poñer «Unha visión atravesada do deporte rei» vou estampar un «Blogue futboleiro falto de rigor e rigorosamente tendencioso». Lembro a Jabo Irureta, que cando algún xornalista lle debatía algo lle espetaba un «¿tú tienes carnet de entrenador? ¿No? pues entonces cállate que no sabes». Algo semellante está a pasar na internete, onde semella que para escreber nun blogue hai que ter título de xornalismo. Tras esta puñalada trapeira imos co que realmente interesa, a actualidade pura e dura.

-A morte do polbo Paul.
En tódolos medios fan un panexírico del, mais aquí non ten cabida louvanza algunha para ese puto txibato. Lamentamos a súa morte pero só porque o queriamos matar nós para logo xantalo á mugardesa, en caldeirada, á feira… xa veriamos. Non sei se o van conxelar para que poidamos cumprir o noso soño, mais no Carrefour (catálogo do 29 de outubro a 9 de novembro) xa están a vender sucedáneos de Paul a nove euros o quilo. Colúmpianse bastante co prezo, coma se fose da pedra de Muxia e non alemán.

Pinta espantosa e a prezo de luxo, iso non hai deus que o coma

-Provocación en toda regra.
Non entendo como Marrocos monta en cólera cada vez que o Juancar achégase a Ceuta ou Melilla e quédanse tan anchos ante a visita de El Larguero a Ceuta. Non sei como aínda non chamaron a consultas ao embaixador.

-Fernando Hierro, en perigo de extinción.
Disque un equipo de primatólogos descubriu en Birmania unha nova especie de mono de fociño chato, con pelo negro agás o das orellas e barba, que é branco. Hai moi poucos exemplares, e un deles non é birmano, senón malagueño residente en Madrid. «Darwin tivo que agardar moito tempo baixo terra a que Fernando Hierro confirmase, coa súa fisionomia, que, efectivamente, o home viña do mono.» Grazas ao do pelo negro e as patillas brancas (a Hierro xa lle saen canas), tamén sabemos que o actual director deportivo da RFEF é un Rhinopitecus Strykeri.

-Touros en Anoeta.
Nos derradeiros intres do Real Sociedade-Deportivo do luns o público txuri-urdin coreaba os pases dos seus con olés. Semellaban españois.

-Gestapo Civil.
Luis Oliver, un empresario que mercou o Real Betis, sobor a xuíza que investiga a venta das accións do clube: «Tengo 50 guardias civiles investigándome. Ni los nazis hacían lo que hace esta loca».

O goleador do Celta, David Rodríguez, estivo nun encontro dixital de La Voz e, como cabía de agardar, fixéronlle a pergunta…

«Jeje, me río porque la respuesta no me la creo ni yo»

…e respondeu cun NON rotundo, sen explicar os motivos da súa negativa. E que a ver… un pavo que naceu en Talavera de la Reina (Toledo), que xogou, ademais de no Celta, no filial do Atlético de Madrid, Ciudad de Murcia, Las Palmas, Salamanca e Almería… por que non o ía facer no Deportivo? Sente tanto as cores do Celta que a súa ética impídelle xogar no eterno rival? Ou cecais o que pretende é gañarse o favor popular para cando a boliña non lle entre? Decántome pola última cuestión.

Máis madeira: Juan L. Cudeiro, nunha reportaxe sobor Martín Lasarte, actual adestrador da Real e exfutbolista do Depor: «El lateral fue decisivo en el último ascenso del Coruña, en 1991″. Nin Lasarte xogaba de lateral nin o facía nun equipo que se chamara Coruña. Temos un gracioso seguindo a información do Deportivo para El País.

ACTUALIZACIÓN
Vía comentarios acláranme que o xornalista Juan L. Cudeiro non é o responsábel de chamarlle Coruña ao Deportivo nin de poñer a Lasarte no lateral. O propio Cudeiro aclárao tamén no devandito Twitter. As miñas desculpas a el, é certo que non comprobei a veracidade do escrito, mais eu non teño porque saber que un xornalista escrebe o artigo e outro o edita e pon (ollo, tamén para a edición impresa, o que lle sae do carallo.

Tamén faime certa coña que se me critique e se me esixa rigor cando a min non me pagan por facer este puto blog e non teño por que mergullarme polos twitters dos xornalistas para ver o que pensan do Deportivo. E voltando ao de Lasarte e que é imposíbel que non coñecera que xogaba central non siñifica nada, pois só hai que escoitar as emisoras locais para ver a incultura de moitos dos que seguen a actualidade deportivista, como o caso dos que non coñecían (e incluso lle negaban a Manuel Mosquera!) que un tal Vlado Stoyanov xogara no Deportivo. Ou mesmo hai pouco, tampouco coñecían a Albis, coma se fosen futbolistas dos anos vinte.

Acabo de descubrir que o coñecido escritor e estrela da Liga Nacional de Billarda, Xan Rodiño, xogou ao fútbol profesional nas ringleiras do Compostela entre os anos 1986 e 1993, na posición de defensa, e coñecido futbolísticamente coma JUAN.

Grazas á imaxe escaneada dun extra da revista Don Balón da época, comprobamos que Xan Rodiño seguía as tendencias perruqueiras importadas principalmente polos futbolistas do leste de Europa, cunhas espectaculares greñas que non tiñan nada que envexar ás dos Skuhravy, Ziober, Matejic, Kosecki ou Radchenko.

Á marxe desta nova que debía ser publicada por forza maior, estas son outras cousas dignas de teren cabida aquí:

- O concello asturiano de Cuideiru (Cudillero para os españois) inaugurará campo de fútbol o vindeiro tres de novembro. O pleno municipal acordou a denominación de LA ROJA para estas instalacións, porque segundo o alcalde, o nome «conlleva valores como el esfuerzo conjunto, la unidad y el trabajo como herramientas imprescindibles para alcanzar grandes logros». Estou dacordo, claro que eu non falo precisamente de fútbol, algo do que tamén se decataron os concelleiros pixuetos do PP, que non votaron a prol desa denominación.

- Unha vez máis, a solución aos problemas do Deportivo están nas enquisas da segunda páxina de La Opinión. Un xoven viandante cre que habería que fichar «un delantero centro que meta doce goles de una vez«. Canto dano fixo Oliver & Benji a toda unha xeración! E unha señora opina que debería voltar a xogar Fran no Deportivo. A pesares de que Fran ten máis de corenta tacos a idea non é tan descabelada vendo aos que hai no campo.

- Os afeccionados do Deportivo sempre lle estaremos agradecidos ao adestrador Juan Ramón López Caro por quitarnos de enriba a Rodolfo Bodipo levándoo a xogar a Romanía, aínda que por desgraza, o dianteiro sevillano-guineano voltou. Menos mal que o secretario técnico do Elxe CF, labor que compaxina co seu traballo na Organización de Cegos, contratouno para o seu equipo. Como dicía, estamos en débeda con López Caro, pero iso non quita que saibamos de sobra que é un soberano paquete como técnico e ademais un grandísimo peseteiro. En Romanía foi fichado coma unha estrela e ás poucas semanas, debido aos malos resultados, xa non contaban con el, pero para non pagarlle, o patrón fíxolle mobbing para que se pirara (até tiña que andar con escolta).

Finalmente, renunciou por non poder atura-la presión. Unha situación bastante desagradábel segundo unha anotación no Twitter de Renaldinhos & Pavones, unha ferramenta que cando me decida a usar xa estará caduca: «La situación de López Caro en Rumania me recuerda los telefilms de Sábado por la tarde de sufridas madres solteras adolescentes de Antena 3″. Os que vimos algún deses bodrios piltrados no sofá os sábados pónllenos os pelos coma escarpias ao imaxinar o calvario que debeu sufrir López Caro.

- Os cachorros da Auténtica Vermella, a selección sub-20 da República de Corea, gañaron o Campionato de Asia disputado na cidade chinesa de Zibo contra Australia por 3-2, algo que xa conqueriran en 1976 e hai só catro anos na India. A grande estrela da noite, o dorsal número 16, Jong Il-Gwan. Seguirémolo de perto.

Xa sei que o que se leva dende onte é falar doutro tipo de especimenes (os concursantes do Gran Hermano), mais non podo deixar sen poñer nada de Ivan Bogdanov, o retrasado mental que acaparou estes días imaxes e novas en tódolos medios. Como saberedes, o tipo fíxose famoso por se-lo líder dos ultras serbios que lograron suspender o Italia-Serbia da semana pasada, encaramado ao valado curtando a rede cun alicate, prendendo bengalas e lanzándoas ao campo. Del soubemos que…

- Tiña antes de viaxar a Xénova catro procedementos xudiciais por pelexas, lesións a persoas, agresión a funcionario público, organización de pelexas de animais e tráfico de estupefacientes. Un anxo!. Polo menos para a súa nai, que di del que «é o mellor fillo e o máis cariñoso do mundo. É un cabaleiro que está pagando polo feito de ser unha boa persoa». Para esta señora non é un Tigre de Arkan, senón un Oso Amoroso, non te fode.

- O seu xeito de estende-la pezuña no valado non é un saúdo nazi. En realidade trátase da triada ortodoxa (Deus manda no ceo, o rei na terra e o pai na familia), que se non é nazi achégaselle un chisco.

- É culturista («eses hombres que caminan que parecen visigodos, mucho músculo, poco cerebro, y luego lloran como todos») e ten o corpo adornado con tatuaxes coma unha granada de man (?), o escudo do equipo do Estrela Vermella e as siglas 1389, que seica corresponden a un movemento de extrema dereita serbio.

Por certo, que a foto non pertence a Ivan Bogdanov, que está moi visto, senón a unha versión á española, como anticipo dun vindeiro post de «Antes de colgar a túa foto na web, pénsao». E é que ao serbio mólanlle os alicates e a este nazi, que chegou a saír rebuznando en Comando Actualidad, o taladro.

Hoxe dispútase o derbi madrileño entre o Atlético e Xetafe, e nos deportes de Cuatro, onde sempre están a encher os espazos baleiros con conachadas, desta vez ocorriuselles saír á rúa e perguntar á xente quen dos adestradores de ámbolos equipos é máis guapo e elegante. O que tiñan que perguntar sería quen dos dous, Míchel ou Quique Flores é máis chulo e pedante. Eu non sabería por quen votar, sen dúbida o resultado final estaría moi parello.

En troques, a enquisa que debería ter coma protagonistas de guapos e elegantes serían os tristemente maltratados polos medios de comunicación e afeccionados, os ex-adestradores de Sevilla e Betis, Antonio Alvarez e Paco Chaparro, respectivamente. O primeiro deles xa tivo ademais o seu pequeno homenaxe neste humilde blogue recentemente, onde o noso amigo Mark moi atinadamente cualificouno coma un híbrido entre George Clooney e un supervivente de Auschwitz.

Hai uns días mudei de móbil e tiven que asegurarme de gardar e copiar números, enderezos e outras lerias gardadas na tarxeta e na memoria do teléfono non vaia se-lo demo que os perdera. Xa de paso boteille un repaso ás mensaxes de texto que se atopaban por aí, sen borrar, dende fai bastante tempo.

Acho bastantes en clave futboleira, a meirande parte delas curtas tipo «Como vai o Depor?», «Quien marcó los goles?», «Irureta kanpora!» e polo estilo. E logo hai outras, que podemos clasificar en tres grupos: «Quedadas», «Mundial» e «Sen clasificar».

1. QUEDADAS: Para ir ao estadio, para tomar algo na previa dos partidos ou para velos nos bares polo Pay Per View.

«Haberá k ir ver a vitoria do depor en santander, kedamos as 5 onde sempre? Confirma con perdida.»
Ao final quedamos onde sempre e gañamos en Santander… coma sempre.

«Nos vemos en el campo, k le estoy arrancando la cabeza a varios asturianos.»
Previo a un partido contra o Sporting de Xixón.

«Melón, kedaremos pa ver al fachadolí?»
Quedamos, e non sei para que, porque unha vez máis saímos escaldados de Zorrilla. Menos mal que este ano o Valladolid está en segunda.

«Cáspitas, kedaremos pa ver o fuchebole, eu chegarei as 5 e pico como e habitual en min confima con perdida.»
O habitual en min é chegar con tempo para pillar unha boa mesa. Son un pringao.

«Hoxe vas ir o fuchebol? Yo iré pero voy directo.»
Isto é o que se coñece coma fútbol directo.

«Pailán, kedamos a las 5:15 pal futbol. Te llamaba xk m encontre a todos los del sevilla x el paseo menuda pinta de jichos teñen os futbolistas.»
Na Coruña, jicho ten o significado de ionqui-delincuente, navalleiro…

«Hoxe non vou o futbol k tou en gijón por certo vimos 5 ultrabois (no lloreis mas..) y uno llevaba una camiseta 100% fascista. Viene el bilbao, kien lo verá correr.»
Os ultras de Xixón, correndo maratón.

2. MUNDIAL SUDAFRICA 2010: Polo que se ve, o Mundial foi unha época de grande tránsito intestinal e mensaxes de texto. Velaí van algúns:

«Santacruz, patriota galego!»
Antes do partido Paraguai-España, tódalas nosas esperanzas estaban postas no actual dianteiro do Manchester City.

«Sinto polo Pelusa e cago na mao do demo de onte. Contra Espanha campanaria, sempre.»
En cuartos de final, Arxentina é eliminada por Alemaña e Ghana tivo a vitoria a un paso pero unha man do uruguaio Suárez e posterior fallo do penalti truncou a fazaña africana.

«7 cabezas nucleares apuntan xa cara Lisboa, filhos da puta!»
Portugal mételle 7 goles a Korea do Norte, había que vingarse dalgún xeito da aldraxe e esa era unha boa idea.

«O intelectual xefe do Riveira (penha de Filipe Luis) torce pola Italia. Um seareiro dilhe que a Italia é o anti-futebol e ele retrucalhe que ‘o Anti-Cristo é um Cristo. E o antifutbol é fútbol’.»
O dono do bar da Peña Deportivista Filipe Luis filosofando.

«Colgastes a bandeira da nosa selección a galega? Eu si.»
Non a poño o 25 de Xullo e a vou poñer polo fútbol? Non, ho.

«Como dixera Trillo pasando revista ás tropas de El Salvador: Viva Honduras! Que Deus os colha colgados dos campanarios.»
España xogaba contra Honduras na primeira fase do campionato.

«Arestora nom sei por quen vou torcer. Forza vermelha e amarela! (Canarinha, quer dizer).»
That is de question, enfróntanse Brasil e a Auténtica Korea e asáltanos as dúbidas.

3. SEN CLASIFICAR: Mensaxes variadas.

«Xa o dicía Caparrós, o importante é a finalización».
Ligar sen chegar a consumar, serio problema para este home.

«Das grorias desportivas que kaspean pela €spanha…! Visca el Barnabeu! Gora Vallekas askatuta!»
O Barcelona acaba de meterlle o famoso 2-6 ao Real Madrid na súa casa.

«Aproveitando o rebumbio, Lendoiro vende o nicho onde xaz sua nai.»
Extracto dunha mensaxe non futboleira pero co presidente do Deportivo coma protagonista.

«Y menos mal que se ganó. Carecemos de talento para superar el juego defensivo y los rivales necesitan poquito para hacernos gol».
Rematabamos de gañar pola mínima ao Málaga e eu só lle puxen algo así como «Damos puta pena». Pero claro, non me decataba que este amigo tiña carné de adestrador e bastante labia, e as súas mensaxes longas e sen abreviaturas. Xa hai tempo que non o vexo, pero lembro que molaba escoitalo falar de fútbol.

«Furbo, touros e turko-surf.»
Non hai dios que entenda isto.

«Hala Haén! Puta Linare!»
Pintada feita de seguro por algún turista xienense na Torre de Marathon, no campo de Riazor, e copiada por este colega á súa maneira (a verdadeira pon Jaen e Linares).

Esta mañá celebrouse no Complexo Deportivo de A Torre (A Coruña) un campionato de fútbol sete no que participaron os equipos Casa de Andalucía, Tanxedoira e Casa de Aragón, organizado por estes últimos con motivo do Día do Pilar. Non teño nin idea quen gañou, e, a dicer verdade, impórtame un bledo.

Só é unha pequena nova lida hoxe na páxina de Cidade e Cultura do xornal La Opinión, e é a escusa futboleira que teño para comenta-lo verdadeiramente importante: a presenza nesa mesma páxina dunha entrevista ao organizador do Festival 981, que se trata nin máis nin menos que do fillo popeiro do presidente do Deportivo, Héctor César Marcos, o home que ten tres nomes e dous apelidos e a suma de todos eles non dá cinco, senón tres.

O meu descoñecemento da música electrónica é case total, agás que tiven que escoitar por unha cuestión de vida ou morte «Exilio Interior», do Zimmer103 (valeu a pena) e que o novo disco dos Dover é para secuestralos e tiralos ao Danubio.

Eu, ignorante de min, e grazas a Lendoiro Jr. descubro que os membros de Cluster son uns auténticos músicos precoces, porque se nos fixamos nas súas datas de nacemento, un deles facía música electrónica con cinco anos e outro non fora concibido pola súa nai e xa andaba a fedellar nos sintetizadores e samplers. Son coma o propio pai de Héctor César, que con 15 anos xa presidía un clube de fútbol, o Ural (repetido até a saciedade).

O blogue de Samo, un dos que adoita a pasarse por aquí, cumpriu onte seis anos, unha porrada de tempo se temos en conta o coñazo que resulta darlle vida e actualizar con certa frecuencia estas especies de webs de xoguete. Calquera que administre un blogue darame a razón, a non ser que sexa un bicho raro.

E bueno, del din que é un eruditísimo conversador, que as súas intervencións nos círculos culturais da Galiza farían palidecer de envexa aos pretéritos contertulios do lendario Café Gijón… e que encaixa perfectamente na filosofía de O Traveseiro porque gosta da música para inadaptados sociais e diversas xentes de mal viver e, sobre tódalas cousas, é futboleiro. A imaxe-homenaxe corresponde a un poema que finaliza de xeito grandioso dando vivas ao recordado e entrañábel exfutbolista exiliado, Haim Revivo.

E para rematar, uns versos do propio Samo moi acordes ca última, que non derradeira, castronada de Sergio Ramos.

«Se non che falo é porque só
es un fodido número
no fodido censo
e porque non sabes catalán
idiota
non sabes catalán»

Non para a campaña de acoso e derribo á que está a ser sometido o grande futbolista e mellor persoa, Nigel De Jong, holandés do Manchester City, até tal punto que xa está sendo investigado polas forzas de represión.

Deste xeito, nun alpendre agochado no xardín da súa residencia, a policía atopou unha roda usada presuntamente para afiar os tacos das botas e un bosquexo (que amosamos aquí en rigorosa exclusiva) co suposto proxecto que tiña en mente para esnaquizar por completo a un rival. Estase a investigar quen era a súa vindeira vítima, pero polos trazos, todo apunta a que pode tratarse dalgún futbolista do Sunderland ou Stoke City.

A nós non nos valen como probas, confiamos na súa inocencia e cremos que o feito de que partira dúas pernas a dous rivais e tentara de facerlle un coador no peito a Xabi Alonso é só e exclusivamente froito da casualidade, non como o que fai Marchena e algún outro con total premeditación.

Errepresiorik ez!
De Jong askatu!