o traveseiro

Debo confesar que minto coma un Acebes cando digo para captar a atención dos leitores que o post de «Antes de colgar a túa foto na web pénsao» está no forno. Onde se atopa en realidade é no microondas… desconxelándose, pois aínda estou co proceso de selección destes afeccionados. Unha ardua tarefa se temos en conta a grande cantidade de madridistas sen dignidade que penduran as súas miserias en forma de fotos na internete. Mais a falta de vergoña non é destes tempos, vén de bastante lonxe, e como mostra, un botón.

Os marabillosos setenta

Coma sempre, os ingleses pioneiros en canto a modas futboleiras se refire. Namentres aquí a xente herda a roupa dos seus irmáns maiores, en Inglaterra iso non acontece, así o amosa este hooligan do Leeds United que luce un sueter de rombos polo menos tres tallas máis pequenas que a súa, apesares que xa estaba de moda levar a roupa entallada. Na cachola, un pasamontañas de la coas cores do equipo, que sería a envexa de todo etarra que se prece. Atadas nas bonecas, unhas bufandas brancas, tamén do clube.

A súa vestimenta inferior tampouco é para tirar foguetes. Pantalón de tergal, con botón na cintura a piques de rebentar e petrina que semella non fechada de todo. Nunha das perneiras do pantalón está bordado o escudo do Leeds. O calzado apenas se apreza por mor de que o pantalón é de estilo pata de elefante, mais semella que leva zapatos marróns.

O máis lamentábel do asunto non son as pintas do hooligan, senón que estas foran importadas e imitadas vinte anos máis tarde por afeccionados coma este do Barcelona, e case corenta despois por algún dirixente futboleiro, e como demostra esta captura tirada da recente reportaxe emitida na TVG sobor o Compostela, mágoa que non sexa de corpo enteiro.

O xersei de Caneda garda grande parecido co do seareiro inglés, iso si, vaia por diante que por moito que este trate de agochar a súa fealdade tras un pasamontañas, non pode superar á deste gran dirixente deportivo e abandeirado da pre-metrosexualidade do que precisamente hoxe souben que deixou, quen sabe se definitivamente, o Compostela.

Pois si, señores e señoras, esta é a entrada número 666… das publicadas, claro, por aínda teño 15 coma borradores. Unha barbaridade, sobre todo se temos en conta que hai case nada celebramos o número 500.

Xa di a Biblia, no libro do Apocalipse Now, que «aquí hai sabedoría: O que ten entendemento, conte o número da besta, pois é número dun home. E o seu número é seiscentos sesenta e seis». Non é do todo certo, porque por unha banda non todos os que se pasan por aquí son sabios nin moito menos, e por outra, e segundo un recente estudio que está a gañar adeptos identifica o 666 non cun home nin ser vivo, senón cun obxecto… INTERNET!!

Así que os que padecedes de Hexakosioihexekontahexafobia xa estades collendo a porta e saíndo escopetaos, e os que non, ficar un intre porque vos teño que contar un par de cousiñas de certa actualidade e que teñen coma protagonistas a forzas satánicas, na persoa de Ruíz-Mateos primeiro e ao poder xudicial inglés segundo.

1. O ataque dos clons.

Opus Dei oh no!!

O Rayo Vallecano, xunto con outras empresas da Nueva Rumasa, entra en Lei Concursal, e estes fenómenos da natureza son algúns dos seus directivos: o patriarca Josemari e os seus seis fillos varóns, todos cuspidiños, durante a rolda de prensa ofrecida o pasado xoves en Madrid. Podemos facernos unha idea da catadura moral deste persoeiro, pero sen saír do fútbol, precisamente onte vin unha reportaxe na TVG-2 sobre a eclosión e afundimento do Compostela, e, a raíz da vitoria na promoción contra o Rayo, Caneda conta a intrahistoira do ascenso a Primeira (textual): «E me acordo que me dixo Ruíz-Mateos: ‘José María, vós podedes ascender pro ano, pero nós non podemos descender este ano porque me xogo cinco ou seis mil millóns de pesetas. Eu douche mil millóns de pesetas, quinientos hoxe e quinientos mañá, e vós perdedes tres cero’.»

2. Medidas esaxeradas.
Coma practicantes do humor negro e irrespectuosos que somos normalmente coas desgrazas alleas, manifestamos o noso estupor ante a policía e xuíces ingleses, que detiveron a un seareiro do modesto Crawley Town por burlarse da traxedia aérea que custou a vida a oito xogadores do Manchester United hai 53 anos. O tipo, de 19 anos, sae nun video musical no que coa man imita o esborralle dun avión e logo usa os dedos para contar un, nove, cinco e oito para representar 1958, o ano da traxedia. O castigo, de todo esaxerado, consiste en non poder presenciar un partido na súa puta vida. Se aquí fixeran o mesmo con todo aquel seareiro que se riu da morte de Juanito (p.ex.) estarían todos os campos baleiros… agás o Bernabeu, claro.

Nós pasamos totalmente do día dos namorados, de feito apoiamos celebrar este día ao estilo cachemir, mais non nos queda máis remedio que comemoralo tras escoitar a rolda de prensa de José Antonio Camacho felizmente botado á puta rúa por Osasuna, onde di que «Me llamó el presidente para rescindir el contrato y hasta aquí ha llegado. Sólo puedo dar las gracias y desearos la mayor felicidad, y más hoy, en el día de los enamorados«. B.S.O do acto, como non podería ser doutro xeito tratándose do macho Camacho, o referencial «Amor de hombre».

Mais a fin de semana tamén nos trouxo a uns cantos persoeiros dignos de saír aquí, coma por exemplo…

Alí Syed
Son fanático do estilo que se marca nos palcos o novo propietario do Rácing de Santander. Nunca aturei a hipocrisía dos presidentes dos clubes, porque unha cousa é faltarlle ao respecto ao rival que teñen ao lado, chamándolle por exemplo fillo de puta, e outra distinta exterioriza-la ledicia porque o teu equipo marcou un gol. É máis, gostaría de ver ao indio este (non chamarlle hindú porque seica é mahometano) facendo avalanchas no palco do Bernabeu e Nou Camp, e, porque non, prendendo bengalas.

Mais iso non quita que Alí de seguro non teña nin puta idea de fútbol (igual perguntou ao do lado quen eran os xogadores seus, os de branco ou os de vermello) e que dixera a tremenda parida de que quere facer do Rácing o terceiro grande, tras Barça e Madrid nun prazo de 15 anos. Ou o que é o mesmo, encher de doce a boca dos racinguistas para logo quitarllo deixándoos na estacada, o cal tampouco sería o primeiro caso.

Jimmy Giménez-Arnau
O tío quéimase a unlla con todo dios dende a súa columna dos sábados no Marca, e aínda que xa tivo algunha que outra resposta contundente segue ao seu. Este sábado o branco das súas iras foi Dani Alves. O barcelonista dixo a pasada semana que convivía co racismo en tódolos campos de España e que lle chamaban mono. Penso que se pasou tres povos (de feito, rectificou), pero iso non quita a barrabasada que lle solta o Jimmy, máis propia dun blogue barriobaxeiro coma este que do xornal máis lido do estado: «¿No será que te están llamando guapo? Desde que te operaste las orejas que sólo tú creías que eran de primate pareces un galán que quita el hipo. Con esos ojos claros detienes la circulación. Que yo sepa, salvo alguna mutación de última hora, la pupila de los macacos es tan opaca como tu cerebro, que ese sí que expele tinta espesa de calamar».

A prensa de Huesca
Durante a rolda de prensa de Raúl Agné, técnico do Xirona, os medios de comunicación locais esixíronlle que respostase en castelán ás perguntas que lle facían os xornalistas cataláns. Agné insiste en que respostará en catalá a estes e logo a eles en castelán, pero os do Huesca seguen nas mesmas, polo que o técnico dá por rematada a rolda de prensa.

Seica as augas baixan revoltas no Deportivo e xa se poden ler pintadas nas paredes do estadio dando un toque aos futbolistas. Parafraseando a David Bisbal, ogallá remate pronto este conflito porque nunca se viu o Castro de Elviña tan pouco transitado.

En fin, que a nova das pintadas chegou á edición dixital do Marca, ávidos coma sempre deste tipo de noticias, e nos comentarios topei case sen querer con este.

Compaxina isto con enviar SMS a «El Gato al Agua»

De seguido, traduzo e reproduzo para choscos:
«Impresentábeis coma sempre os tipexos estes… non pensedes que todos os coruñeses somos así desa calaña, eses energúmenos non nos representan, só son 4 gatos que fan ruído e que utilizan ao noso Depor para pregoar ideais políticos independentistas e que están emborrachándose toda a tarde antes do partido para avergoñarnos a todos os deportivistas… odio o que sodes e o que representades, vós si que tedes que marcharvos de Riazor, non nos representades Forza Depor!»

Non é por insistir no pequeno tamaño da captura, pero fixándonos ben comprobamos que o individuo que escrebe ten como avatar unha foto de costas de Cristiano Ronaldo, polo que amosa que non é deportivista e que puxo iso para toca-lo carallo. Polo menos podía poñer unha foto dun coruñés da súa ralea, eu que sei… Carlos Negreira, por exemplo. E logo está o do seu alcume, Tayson, clásico nome de pitbull (ou se cadra vai por aí arrincando orellas) acompañado pola cifra 88, utilizada até a saciedade por neonazis por aquelo das iniciais de Heil Hitler. Ao mellor é porque naceu en 1988? Tanto ten, é parvo.

ACTUALIZACIÓN
As palabras dese pobre home lémbrame ao publicado en Xullo do 2005 nunha web de certo partido ao que prefiro non ligar para non darlles publicidade. Non me estrañaría nada que fose o mesmo pimpín. Copio e colo:

«DENUNCIA:
Que en la madrugada del sábado al domingo tres de julio, encontrándose el delegado Felipe Meijide con su esposa, tomando una copa en un local de una conocida zona de copas de la ciudad coruñesa, irrumpieron en el mismo tres individuos con estética «redskin» (Cabezas rapadas de izquierdas) abalanzándose por la espalda de Felipe Meijide, llegando a propinarle un golpe, al revolverse este, y tras la valiente actuación de su esposa, siendo esta la primera en enfrentarse a los agresores, apartándolos a empujones, viendo estos el revuelo formado y la intermediación del propietario del local, deciden irse, no sin antes amenazarlo con lindezas como, «ya te enseñaremos a andar pegando carteles de democracia nacional» y «ya te cogeremos solo, fascista», los hechos fueron denunciados ante la policía nacional.

ALERTA:
Del aumento en La Coruña de estos grupos de «tolerantes», que intentan impedir mediante amenazas y agresiones, el libre ejercicio de nuestra actividad política, la existencia en la ciudad de locales como el centro social «Atreu», autentico nido de proetarras y la continuidad de grupos como «riazor blues», grupo al que probablemente pertenecen los agresores, estos amparados por el Real Club Deportivo, y con un muerto en su haber, quizás alguien espere a que seamos alguno de nosotros el próximo muerto.

EXIGE:
La actuación de las autoridades contra estos grupos, ya que son los poderes públicos los que deben garantizar la libertad de los ciudadanos a expresarse y a militar en el partido que deseen. Al Real Club Deportivo y a su presidente el señor Lendoiro a prohibir a los Riazor Blues, su reorganización, la exhibición en Riazor de simbología marxista e independentista y sus cánticos proetarras y anti-españoles, y a los responsables policiales el marcaje a estos grupos y a toda la trama pseudo etarra en Galicia, con partidos como «Nos-up» y organizaciones juveniles como «Briga», todos ellos implicados en desordenes públicos y atentados contra el patrimonio. Actúen ya, antes de que sea demasiado tarde, porque la «kale borroka» en La Coruña y en Galicia es ya un hecho».

…e a Pandiani dous… a nós fáltanos a cadea de montaxe enteira.

Porque a nós tamén se nos poñen os ollos de prato e fóra de si cando escribimos no blogue, e máis cando levamos tempo sen actualizar. Así que imos aló.

- O choromicas de Mourinho laiase de que a Cristiano Ronaldo dánlle máis patadas que a Messi. A porta do lavavaixelas da miña cociña estame a dar hostias cada dous por tres na perna e máis non me queixo. A chorar a casa de deus!

- Mira que dan a chapa uns e outros debatendo se é Messi ou Cristiano o Di Stefano do século XXI. Pois ningún dos dous, o Di Stefano do século XXI é nada máis e nada menos que Raúl, que coa pasta que ten aínda non se puxo nas mans de ningún logopeda de prestixio, e segue a falar coma se tivese papas na boca, como Don Alfredo.

- Pensei que xa escoitara de todo acerca de Vicente Del Bosque, que xa non quedaba ningún recuncho sen visitar nin ofrecemento que non fora aceptado. Grande erro o meu, porque aínda quedan paridas por facer (e mira que é difícil!). Tócate os collóns, porque acaba de ser creado ex profeso para el o Marquesado de Del Bosque. Eu pensaba que isto era un roio totalmente caduco e mira ti por onde. Xa de gañar España o mundial ogallá fose con Clemente no banquiño, polo menos escachariamos coa risa véndoo receber todos estes galardóns, e non co soso este.

- Fernando Torres pira para o Chelsea e entre unha cousa e outra solta a burrada de que a súa filla ten sotaque de Liverpool e agora quere que o pille de Londres. Parece mentira nel, que de neno tiña sotaque de Cee (o povo máis europeo da Galiza). Gheada e seseo na fala da filla de Torres xa!!

- Estiven a observar detidamente os movementos do meu coello anano pola terraza de casa e podo afirmar rotundamente que se move con bastante máis sentido e orientación que os xogadores do Deportivo o outro día en Xetafe. Estou por gravalo en video e mandarllo ao burro de Lotina para que o poña no vestiario.