o traveseiro

Quero aclarar que, ao fío do post anterior, por moito que lle faga boicote a Adidas polas súas horrendas últimas creacións, porque fabrique no terceiro mundo ou pola razón que sexa, chámalle X… nunca chegarei ás cotas do mítico Ladislao Kubala. Como moito (teño un suadoiro retro case igual) poñería unha etiqueta de Estrella Galicia, máis acorde cos mercadotécnicos tempos actuais, e se nos poñemos á súa altura, caso improbábel, este outro escudo.

Cómpre tamén aclarar que, sen saber de que vai a cousa, o máis normal é que o bo de Kubala tivera un contrato de patrocinio coa multinacional alemá e que vestía a súa roupa sen problema nos equipos que adestraba… agás no seu curro coma seleccionador da España alá polos anos setenta, cando foi tirada a foto, e que lle obrigarían na federación a estampar a merda do escudo do aguilucho por riba. Un caso semellante que Cruyff no Mundial de 1974, que tiña contrato con Puma e boicoteaba as tres bandas da camisola da selección que defendía.

Por certo, que a foto está escaneada dun vello exemplar da revista Don Balón, que esta semana botou o peche, quen sabe se definitivo. Hai a tira de anos que non a mercaba, se cadra por iso, por xente coma min e polo que se foi ao tacho, pero pasei moitas horas de cativo ollándoas e é triste que xa non exista.

P.D. CASO REAL, ao fío do último parágrafo: O meu irmán tiroume uns cantos exemplares ao lixo porque non quería xogar con el por estar todo o puto día cos Don Balóns. Tiven que baixar a recollelos do recoletor. Verídico!

Coma fan de case toda a vida da roupa e calzado da marca deportiva Adidas, teño que manifesta-lo o meu estupor polo último deseño chandaleiro da firma alemá. Eu xa vía vir a decadencia de Adidas cando empezaron a enche-las tendas de deportes de xilipolleces coma a colección Star Wars. Esa pailanada semellaba insuperábel até hai uns días, cando descubro tomando unha caña no Bar Deportes que a chaquetiña de toureiro que sacou o outro día o tenista este, o do champú… o Verdasco, é oficial, e véndese por máis de cincocentos pavos con pantalón a xogo e todo.

Á marxe de que se trata dunha charramangada de tres pares de collóns e que hai que ter o gusto no cu para vestila… está o tema de facer deporte (?) namentres exaltas o maltrato animal. Se a empresa fose miña xa nin agardaba a ve-las cifras de ventas dese modelo, que seguramente en España serán magníficas…, collía ao responsábel do deseño (sen dúbida alguén cunha mente revirada e demencial) e o puña dunha patada na puta rúa.

Curiosamente a antítese de Adidas en canto ao meu gusto pola roupa deportiva, Joma, firma que sempre puxen a parir aquí e fóra polos seus pésimos deseños futboleiros, cutrez, calidade máis que discutíbel, e por que non dicilo, españolismo (aínda que sexa sen querer)… van e fornecen camisolas de merchandising para a banda de rock de Vitoria-Gasteiz Soziedad Alkoholika. Está tamén estampada por atrás e é un «chisquiño» máis barata que a aberración esa de toureiro, só custa 24 euros, e pódese mercar aquí.

Como é obvio, para poñela hai que ser futboleiro e/ou molar o tipo de música que fan, coma por exemplo o seu clásico antitouradas Motxalo! «Mira el pringao que chulo va, lo empitono y le meto una corná…»

Grazas ao twitter de Miguel Piñeiro descubro o ben feita que está a web dunha equipa humilde coma o C.E. Sabadell. Sen ir máis lonxe, pódese ler en catalá, inglés e castelán, algo aparentemente normal e lóxico nunha páxina de calquera clube profesional, agás os galegos, claro.

Esta semana están a publicar unha serie de reportaxes sobor o partido entre o Deportivo e o Sabadell desta xornada, coma unha entrevista a Yann Songo’o, fillo do que fora porteiro deportivista que medrou na Coruña e que fichou hai poucos días polos arlequinados; outra ao seu director deportivo, que debutou co Barça en Riazor, e finalmente a Pedro Muñoz, ex-xogador de ámbolos dous clubes. A verdade é que a entrevista está caralluda, xa non polo feito de estar en catalá, senón que o lugar escollido foi o Centro Galego Nós de Sabadell, e todo amenizado cunha enchenta de polbo á feira e bebendo cervexa Estrella e viño galego.

O certo é que sinto un pouco de envexa de que, como dicía antes, un clube pequeno se curre esa web e este tipo de reportaxes, que de seguro repetirán cos seus vindeiros rivais, e a do Deportivo dea puta pena. E poño dous exemplos acontecidos no último mes.

1. O Deportivo xoga o Trofeo Teresa Herrera perante o Sevilla FC e os andaluces sorprenden ao persoal saíndo ao campo cunha faixa que reza «DEPOR, SEMPRE DE PRIMEIRA». Sen embargo, para o manzanillo que escrebeu a crónica para Canaldeportivo.com, no apartado de incidencias…. «El Sevilla saltó al terreno de juego portando una pancarta en la que se leía: ‘Deportivo, siempre de Primera’, con lo que se ganó la ovación de la grada». Esta castronada máis propia dun Jiménez Losantos da vida ou de La Razón e medios do estilo non pasou desapercibida nos foros oficiais da devandita web, pois coma di un tal PMI: «Non vou a entrar se esta páxina debe estar en galego ou en castelán. O que si quería denunciar é o maltrato que se lle da á língua galega. Non é de recibo que na nova na que se comenta a vitoria do Sevilla no Teresa Herrera aparece na fotografía o lema «Depor sempre de Primeira» e na redacción da mesma haxa unha traducción da frase ó castelán. Non me imaxino o webmaster consultar un traductor para saber como sería en castelán, supoño que se entenderá perfectamente aínda que sexa en galego. Me parece unha situación penosa: os sevillanos cunha pancarta decindo un lema en galego e os galegos dicíndoo en castelán. Creo que sería xusto que se rectificase o lema na redacción. Non fagamos o ridículo.»

Como era de supor non lle fixeron nin puto caso, pois non houbo rectificación, pero polo menos tampouco lle borraron a mensaxe, coma a min, cando me censuraran hai uns anos cando critiquei ao administrador por poñer unha nova sobre unha visita do vicepresidente do Deportivo á Real Academia Galega redactada integramente en castelán e deturpando os topónimos.

Ben, o caso é que o temiña da galegofobia dos dirixentes do Deportivo xa está hinchando os collóns a moita xente, até o punto de que un grupo de afeccionados estase a mover para lograr que o Deportivo deixa de excluír ao galego. Aquí tedes o folleto de apresentación.

2. O seguinte xa non ten que ver co tema do idioma, pero si coa incompetencia ou mala baba do tipo que administra a web oficial, que debeu sacar o título por CCC, ou así.

Esta é unha nova publicada como se apreza o pasado 17 de Agosto. O máis normal, penso eu, é que se queres poñer unha imaxe relacionada coa noticia, neste caso unha de Redondela… é que sexa unha dos coñecidos e centenarios viadutos do ferrocarril, por exemplo. Ou eu que sei… o escudo da vila. Sen embargo este señor opta por deixar unha do monumento de Os Cabalos, que non só non se atopa en Redondela, senón que está na Praza de España… de Vigo! E para agrandala barrabasada confirmamos que nese lugar sitúase a sede do Real Clube Celta!!

Que levaría a este homiño a cometer tremendo erro? Faríao a propósito? Ou se cadra estaba a fumar petas vendo á mesma vez un episodio de Bob Esponxa namentres traballaba e escoitaba na radio a popular canción «vexo Vigo, vexo Cangas, tamén vexo Redondela»? Combinación brutal.

Aínda non recuperado do síndrome postvacacional, haberá que ir pouco a pouco entrando en materia. Así, estes días pasou que…

«Gooool en O Condús! Terceiro do Dornedaaaa!»

- As canles de radio seguen sen poder entrar nos campos de fútbol da LFP para narralos partidos. Poden tranquilamente comentalos cun monitor de televisión, pero prefiren face-lo paripé, coma os da SER, que se subiron a un guindastre en Alcoi. Esta pailanada lémbrame ao precursor José Gerardo Fernández narrando o partido dende unha xanela do pazo dos deportes de Riazor cando estaba na extinta Antena 3 Radio, nos tempos no que Lendoiro collía perrenchas por pijadas e impedía a entrada en Riazor a xornalistas. O segue a facer, por certo. De tódolos xeitos, namentres haxa radio nos partidos da Terceira e Preferente chéganos, e aos de primeira que lles dean polo cu.

- Estiven a ver antonte un amplo resumo do partido do Celta perante o Elxe (1-2) e a posterior rolda de prensa de Paco Herrera, e saco dúas conclusións: 1. O Celta debería prantexar xoga-los partidos no campo de Barreiro, chegáballes de sobra para meter a toda esa masa social que vai ve-los partidos ultimamente a Balaídos e 2. algún xornalista solidario debería convidar ao técnico celeste a un caramelo Halls ou Strepsils para alivia-los seus problemas na gorxa.

- O pasado oito de setembro foi o día internacional contra o analfabetismo. No estado español disque hai 840.000 analfabetos, dos que unha grande porcentaxe teñen acceso a internet e deixan comentarios a noticias en webs de xornais deportivos. Como mostra, un botón:
«GITO – 13-09-2011 – 22:56:18h
JEJE ANGELICO EL GRANAINO COMO SU GRANADA DA PENICA Y NO VAN A GANAR ESTE AÑO NI 1 PARTIDO POS SE BIENE AKI A DAR FOLLON 1 RATO Y COMO TAMPOCO PUEDE POS HAY ESTA DICIENDO TONTERIAS K SE LE VA A HACER!!».

- Oscar Bartolomé Hernández, alias «Zamorano», asasino do Toro de la Vega, é o subnormal do día (premio compartillado cos 40.000 que presenciaron a «fazaña»). Declarou que «te sientes como Cristiano Rolando, te abrazan, te quieren. Eres como Dios». E o alcalde de Tordesillas que «igual que hay aficionados al Real Madrid y al Barcelona, existen personas que apoyan este espectáculo tradicional». Un motivo máis para cagarnos en Cristiano Ronaldo, Deus e nos putos Madrid-Barça.

- Gorduchinha é o nome que propoñen para o balón do mundial 2014 un grupo de afeccionados brasileiros. Sen dúbida un grande nome para combate-la anorexia e bulimia, e que agardamos que finalmente para Adidas (fabricante oficial dos balóns mundialistas) sexa o elixido. Por certo, que para denominacións quedamos co do balón oficial da Federación Galega de Fútbol Sala, o NÉCORA 62.

Recoñezo que as vacacións foron un tanto longas, porque coma destapou o noso caro amigo Zimmer103, estabamos tomando canhas, entre outros, con Sócrates e Andy Carroll (a pesares da vixilancia intensiva do represor Capello).

Mais xa estamos de volta, así que dende xa empezaredes a recibir dende este humilde blogue a vosa ración do porteiro polaco da foto, agardemos que se non diaria, si máis a miúdo que nos penosos últimos tempos.