o traveseiro

Diego Armando o Scalextric Maradona é o protagonista dun documental do director de cine Emir Kusturica que se presentou no Festival de Cannes. Á marxe do documental, tamén lle fixo unha entrevista, onde Diego confesou que se non fose pola cocaína sería mellor xogador do que foi. É posíbel, pero de seguro que a celebración do seu gol perante Grecia en USA’94 non sería igual se non estivese enfarlopado.

Tamén confesa que as drogas lle impediron ver medrar ás súas fillas, Giannina e Dalma, e non me estraña, polo exemplo que pon (en V.O.): "Me hubiese encantado que Dalma viniera a despertarme y no tener miedo porque dormía drogado. Mis hijas se daban cuenta de que estaba drogado. A Dalma le iba a dar un beso y me quitaba la cara". Estas nenas tiñan que facer coma as fillas de David Hasselhoff, gravalo en video, pero o feito, feito está. Este é o meu sinxelo consello gráfico para que outra vez se o pense antes de tomar drogas.

Tamén foi preguntado por que un home co seu carisma e que sempre está metido en tódolos freghaos, como é que non se mete en política. Respostou que "Yo no sirvo para robar a la gente". Por se acaso se lle dá por mudar de opinión, meterse a político, e, polo tanto, roubar, este é a miña humilde recomendación.

chuzame

O primeiro que fago ao coller o xornal da fin de semana e baleira-las revistas e catálogos de publicidade que levan dentro, para non ter que estar quitando cada cousa que me atope polo medio cando o estou a ler... quito todo dunha vez e listo. Pois nese marabilloso intre de soltar lastre papeleiro observo incrédulo a profanación do escudo do River Plate nun catálogo de electrónica de El Corte Inglés. Os escudos de fútbol son sagrados, sexan do equipo que sexan, mais estes se o pasan polo forro, como con todo, escomenzando ca liberdade sindical dos seus traballadores. Pero, ¿que levou a eses anunciantes a utilizar ese escudo e non outro calqueira? Teorías:

- O River Plate son Los Millonarios, e os donos deses grandes almacéns son o mesmo. E moitos clientes igual, prefiren pagar a primada por un litro de leite alí por non mercar esa mesma marca no ultramarinos de abaixo da casa máis barato.

- O River Plate son Las Gallinas, e o propietario do Corte é un bo polo.

- O River Plate ten unha raia no escudo e na camisola. Cando paseas por un centro deses te asaltan raiándote a cabeza para que che fagas ca puta tarxeta do Corte Inglés.

- Escolleron a un equipo latino co nome en "inglés" (Río da Prata).

- O estadio de River é o Monumental. A calor que fai no Corte Inglés é monumental, polo Nadal está tan ateigado de xente que hai atascos monumentais, todo nel é unha monumental merda.

Xa que El Corte Inglés é un dos maiores anunciantes do Estado (por iso ninguén lles tose), teño a ben facerlles publicidade gratuíta, para que non se me queixen eh!? Saliento que River Plate non é a única relación que ten estes grandes almacenes co fútbol arxentino. El Corte Inglés é proveedor oficial de camisas de Diego Armando Maradona e amigos.

chuzame

Non me estou a referir ao seu fillo italiano, Dieguito, que todavía é moi xoven, senón ao maior, Xesús, falecido xa hai bastantes anos.

Na Arxentina sempre houbo un debate por saber de que equipo é D10S. Sobre o papel, de Boca Júniors, mais se comenta que realmente é do equipo onde se formou, Argentinos Júniors. Outros sen embargo aseguran que en privado o propio Diego confesa que é do Independiente de Avellaneda. A saber.

Onde non hai dúbida é de que equipo era seareiro o seu fillo Xesús. Un humilde fillo de carpinteiro non podía ser afeccionado do River Plate, por exemplo. Tiña que ser dun equipo pequeno e humilde coma el, por iso escolleu o Club Atlético Atlanta. A proba a temos neste mural atopado no barrio bonaerense de Vila Crespo, sede do Atlanta. Nel apreciase como Xesús foi crucificado vestindo unha camisola de Los Bohemios. A proba é concluínte, mais, coma sempre, falta a opinión do Vaticano.

chuzame

Estos días xa xe notaba no ambente futboleiro que se achegaba San Valentín. O presidente da RFEF, Angel María Villar, declarou que está namorado de Luis Aragonés, do seu estilo, do seu traballo, e que desexaba de todo corazón a súa continuidade. Ademais, o italiano Totti tamén considera un escándalo que Raúl non sexa Balón de Ouro, e que lle encanta o sete madridista. Isto non é nada novo, debe ser algo contaxioso pero todo quisqui parece namorado de Raúl.

Pois falando de Raúl, hoxe Ramón Calderón anunciou a súa renovación vitalicia polo Real Madrid, xunto con Iker Casillas. Atención ás súas verbas, porque máis que asinar un contrato de traballo dá a sensación que se casan, formando un matrimonio polígamo ou simplemente un triángulo amoroso:

"Hoy, que celebramos el día de los enamorados, decimos que Iker, Raúl y el Real Madrid se quieren, se necesitan, se complementan y por esa razón han decidido unirse de por vida"

Despois desa defecación verbal do ínclito habería que preguntarlle se pensan ter fillos, nese caso cantos, e se se van a mudar todos ao Bernabeu para facer vida en común.

Por certo, para adornar esta entrada hai centos de fotos de Aragonés e Villar xuntos, de Raúl acaramelado con Guti e Casillas, con Calderón... pero non molaban para un día coma hoxe. Por iso tiven a ben poñer unha de Maradona dándose un beijo con Carlos Tévez, na Bombonera, hai catro anos, cando o agora xogador do Manchester xogaba no Corinthians brasileiro. Se demostra unha vez máis que, á marxe do rollo homosexual, o amor é cego. Para morrearse con Tévez hai que botarlle uns cantos, pois é un dos xogadores máis feos do mundo.

A todo isto, poño que se dan un beijo, e non un bico, porque en Portugal isto último se traduce por mamada, e claro, con calqueira buscador algún do outro lado do Minho vai pensar que teño unha imaxe de Maradona facendo unha felación a Tévez, aínda que bueno... con Maradona todo é posíbel.

chuzame

Recoñezo que a fotografía está máis vista que o tebeo e que non sorprende xa a ninguén. Pero nun espazo coma O Traveseiro non pode faltar unha imaxe dese calibre, e máis tendo unha sección adicada a Maradona.

Esa foto foi tirada no campo do Nancy francés nunha homenaxe a Platini, alá polo lonxano 1988. A estampación das camisolas é un lema antidroga, que pasaría desapercibido se non fora porque os que pousan sorrintes con elas son nada máis e nada menos que dous grandes futbolistas farlopeiros: Maradona e Julio Alberto.

Dende logo que non son os únicos, pero si dos máis famosos. A Julio Alberto o temos neste de mundo de miragre, pois hai cinco ou seis anos estivo a piques de suicidarse nun hotel barcelonés namentres berraba que "Estoy poseído por el demonio". Non estou de todo seguro, pero o máis normal é que se metera nas drogas despois de grabar un disco, "Medianoche en Moscú", cun single, "Y te buscaré", que é escoita-lo e comenzar a meterse de todo polo nariz, pola boca e vía intravenosa.

chuzame

Como eu non fixen a pintada non teño nin idea do que siñifica. O máis normal é que, tratándose dunha frase fotografiada na Arxentina, sexa unha mostra máis do amor e afecto que lle teñen a Diego no seu país, mais non se descartan outras hipóteses:

- Maradona é o camello do autor da pintada e lle está a vender droga adulterada que o está a pudrir por dentro.

- O da pintada está máis que farto de Maradona porque este está até na sopa, non paran de falar del en tódolos medios como aquí no seu momento de Beckham, Raúl, e, a día de hoxe, de Iker Casillas. ¡Que pesadez!

- Trátase dunha errata. O autor da pintada en realidade quixo poñer "Madonna me tiene podrido". Nese caso habería 50.000 hipóteses para deducir por qué escribiu isto.

chuzame

O eterno debate, quen foi mellor xogador de fútbol, ¿Maradona ou Pele? ¿Pelé ou Maradona? Para min o arxentino. Porque Brasil gañaría igualmente aqueles mundiais sen Pelé, todos eran estrelas, non coma a Arxentina de 1986 onde Diego se botou o equipo ás costas e levouno até o título. E namentres Pelé non xogou nunca en Europa, Maradona levou a un equipo modesto coma o Nápoles a gañar títulos e a pelexar cos poderosos clubes italianos e europeos. Mais diso se podería falar e falar e nunca se podería chegar a un acordo, porque para gustos pintan cores. Para algúns será Maradona, para outros Pelé e para outros Cruiff ou mesmo Di Stéfano. Eso din, que son os catro máis grandes.

Pero aquí ao que vamos é quen ten máis grande os seus atributos. Houbo un tempo en que os fotógrafos e xornalistas entraban nos vestiarios dos equipos coma Pedro pola súa casa, e grazas a iso podemos opinar, e sendo obxectivos todo parece indicar que é Pelé o que a ten máis grande. Pero a min iso non me vale porque se teñen que ter en conta outros detalles. Por exemplo, que Pelé pode estar en semierección ou que Maradona se está a duchar en auga fría, ou que máis dará todo se ao fin e ao cabo (segundo as malas língoas) Pelé é impotente.

Por outro lado, e volvendo ao tema dos xornalistas nos vestiarios, se agora puidesen entrar nos mesmos ao mellor na rúa non estaría o debate de que a David Beckham lle retocaron o paquete co photoshop nas súas fotos coma modelo de calzoncillos, e cecais a súa muller non se columpiaría dicindo que o seu home "a ten coma o tubo de escape dun camión". ¿Botará os gases por aí en lugar de polo cu ou boca?

chuzame