o traveseiro

Hoxe se soubo que o defensa italiano Gianluca Zambrotta foi traspasado polo Barcelona ao Milan por nove millóns de euros, un bo negocio para o Barça, baixo o meu punto de vista. E tamén unha auténtica mágoa, a segunda nova máis triste de hoxe despois da do inicio da xira de Miguel Bosé.

Pero non por el, a Zambrotta que lle dean polo cu, que ninguén o ha botar de menos nin aquí nin en Barcelona. A putada é que con el se pirará a súa dona, Valentina Liguori, e ela si que nos viña de marabilla, e non o digo como home (non é que sexa de pedra) senón como cidadán preocupado polos problemas da sociedade.

Coma por exemplo, a folga de transporte, que fai que estes días os gandeiros galegos tiveran que tirar un 15% da producción de leite, que equivalería a perder polos sumidoiros nun só día seis millóns de litros de leite. Os gandeiros non teñen capacidade para almacenar tantos litros, sen embargo coa inestimábel axuda da dona de Zambrotta a situación podería normalizarse e non faría falla tira-lo leite porque esa señora ten suficiente capacidade para gardala toda.

Eso por un lado, e por outro tamén está o problema de que tan só trece hospitais en todo o Estado facilitan a lactancia materna. Valentina, se se queda, podería suministrar leite a tódolos recén nacidos aínda que as nais non lla poidan dar aos seus meniños.

Canta razón tiñan os Rastreros de Chantada cando cantaban aquelo de "Salú, pesetas, e leite nas tetas..." esta señora ten pinta de ter boa saúde (ao mellor problemas de espalda polo peso que soporta), cartos (fixo que está forrada como o seu home), e leite... vale máis unha imaxe que mil palabras. Non sei porque me dá que o número de visitas do blogue subirá considerablemente.

chuzame

Penso que non hai dúbidas. Con total seguridade este é o ano da selección alemana. Hoxe comeza a Eurocopa de fútbol e aínda que non sexa a miña selección predilecta, penso que a vai gañar Alemaña. Xogan perto de casa e despois de doce anos sen sair campión penso que xa lles toca.

Ademais, coma vedes, lle quero facer unha homenaxe ao cara de cona de Oliver Kahn, que non xogará esta Eurocopa porque hai dous anos renunciou á súa selección, pero esta tempada se retira e temos que lembrarnos del.

chuzame

Deborah Secco é unha actriz de culebróns bastante coñecida no Brasil, non tanto polos seus papeis, senón máis ben cando pousou hai uns anos para a revista Playboy. Podería poñer fotos dela desa sesión e de outras pero vos ides ter que foder e aturar esta, que me ten bastante chicha. Ademais, a rapaza tampouco é para tanto, para o meu gusto está bastante delgada, e, aparte diso, botei unha visual á súa filmografía e nunha telenovela interpretaba a unha vilana chamada Iris Lacerda Mendes. Un dato que pode resultar relevante.

Ao que iamos, á foto. Resulta que o mozo de Deborah é Roger Flores, centrocampista que xoga actualmente no Grêmio de Porto-Alegre. Ela acode aos seus partidos, e coma se aprecia, ca camisola do equipo. Fixádevos no aceno que fai ca man dereita. Todo apunta a que algún admirador lle está a soltar un piropo e ela quere facer o saúdo que fixo famoso Ronaldinho, pero velaí o problema. Isto, aparentemente é sinxelo, pero é coma o saúdo de Star Trek, que hai xente que por máis que o intente non é capaz de face-lo.
A Deborah lle debe parecer algo parecido, e no seu intento logra o efecto contrario, dando a entender ao seu interlocutor que a súa muller/home lle está a poñe-los cornos ou directamente que o fodan. De aí a cara de sorpresa da súa acompañante no palco.

Aínda así pode que o que estea trabucado sexa eu, e iso por alí sexa un saúdo agarimoso, ou mesmo si que se trate dun asunto de cornamenta e ao que se está a dirixir non sexa un admirador, senón todo o contrario. A tanto non chego, pero aquí queda isto.

chuzame

A mediados da semana pasada un problema alleo á miña persoa provocou que desaparecera unha anotación e varios comentarios deste meu/noso blogue, e entre estes últimos o de alguén (os que deixan comentarios se contan por miles e non me lembro de quen se trata) se queixaba ou reclamaba de que tódolos homes que saltan a un campo de fútbol en plan espontáneo van totalmente en pelotas. Sen embargo non ocorre así cas mulleres, que, as poucas que saltan ao campo, non o fan totalmente espidas, como deus as trouxo ao mundo.

Esta foto serve para desmontar esa teoría. Non estou del todo seguro, pero coido que aconteceu no campo de Butarque, onde xoga o CD Leganés. Unha señorita salta ao campo en pelotas, portando somentes unhas chancletas e unha tira no que reivindica infraestructuras para o seu barrio, nas que se teñen que incluir roupa de abrigo ou, cando menos, algo de lencería.

A foto non é de moita calidade, pero se aprecia perfectamente as facianas de satisfacción dos policías nacionais (modelo taberneiros) que a acompañan a cachear, e como ao da esquerda se lle está empezando a poñer a porra erecta.

chuzame

Aconteceu esta fin de semana no preolímpico da CONCACAF que se disputa nos Estados Unidos. O equipo anfitrión venceu pola mínima á selección de Honduras no derradeiro minuto, e de penalti. Nun intre do encontro salta ao campo unha espontánea en bikini e ataviada coa bandeira norteamericana das barras e estrelas.

O xogador que se ve na foto é o defensa Hunter Freeman, que ou ben é gay ou se toma demasiado ao pé da letra unha norma básica de calquer adestrador: Nunca se pode perder de vista o balón. Neste caso caso penso que tampouco lle pasaría nada se a mirase aínda que sexa un pouco de refugallo, non é pecado, digo eu.

Non sabemos como rematou a historia, nin tampouco como son as leis en Florida, onde se disputou o partido, pero se temos en conta o tiquismiquis que son os americanos para estes rollos o normal é que mandaran a esta rapaza  de cabeza a Guantánamo. E menos mal que non levaba un pitillo na boca, que senón a acribillan a tiros alí mesmo.

chuzame

O céspede non parece estar xeado, as árbores teñen folla verde e polo que se ve está a quenta-lo sol. ¿Entón que fan estas mulleres xogando ao fútbol amantadas de pés a cabeza se non vai frio? Moi fácil, teñen a desgraza de sofrir a lacra social do machismo. Unha lembranza para todas elas neste 8 de Marzo, Día da Muller.

chuzame

¿Quen é esa tipa e que fai en bragas e ca camisola do Deportivo posta? Para explica-lo temos que remontarnos a Outubro do 2004. Ese mes se edita o número 15 da revista oficial do Clube, e esta señora forma parte dunha reportaxe fotográfica titulada "Silvia Fominaya, revolución en el Playa". Para os non iniciados, o Playa Club é un histórico local hosteleiro coruñés actualmente xestionado polo Depor e que ben sendo a sala de xogos dos fillos de Lendoiro and friends.

Imos con Silvia Fominaya. É unha modelo, actriz (?) e presentadora de televisión que naquelas datas estaba na cresta da ola porque traballaba (?) como contertulia (falaba do seu can e sacaba unha teta de cando en vez) no programa Crónicas Marranas, de Telecinco, tras participar na edición daquel ano de La Isla de los Famosos. ¿E que ten que ver co Deportivo? Nos últimos anos no Clube colleron a puta manía de captar adeptos famosos para facerlles reportaxes na revista oficial sen ter en conta que a maioría deles o Depor lles importa un carallo e tampouco caeron na conta que a moitos deportivistas máis que enorgullecernos nos avergoñaba que certos persoeiros pousaran cas cores do Depor e se declararan deportivistas.

Mais neste caso Silvia Fominaya sí ten relación co Deportivo. Na tempada 93-94 o Depor fíxose cos servicios dun entonces cotizado dianteiro do Raio Vallecano, Pedro Riesco. Non se pode dicir que fracasara porque tampouco tivo ocasión de amosar moito pola grande competencia que había no seu posto. O caso é que Riesco viviu na Coruña acompañado pola súa moza, que resultou ser Silvia Fominaya, que daquela contaba con 17 anos.

Resulta chocante ler o que poñen dela nesta reportaxe: "Es guapa a rabiar, salta a la vista. Pero el mayor atractivo de esta mujer es la belleza interior. Durante su visita al Playa Club, Silvia Fominaya nos fulminó con su sonrisa. Quedamos cautivados por su simpatía, su paciencia, su presencia, y, sobre todo, por su decisión de abrirse al deportivismo".

E resulta chocante polo feito de que na Coruña non a recordamos precisamente pola súa simpatía e beleza interior, senón todo o contrario. Esta tía sempre estaba metida en bullas: A moza de Pedro Riesco ten unha liorta de tráfico..., a moza de Pedro Riesco se pelexa cunha señora polo turno da charcutería de El Corte Inglés..., a moza de Pedro Riesco a monta na súa urbanización porque lle molestan os contenedores de lixo... E así continuamente, un día sí e outro tamén. Só nos queda agardar que Oksana Andersson, a moza de Willhelmsson, se comporte mellor ca ela e, sobretodo, non teñamos que agardar 10 anos para ve-la pousar lixeira de roupa ca camisola do Depor.

chuzame

Me parece estupendo que un porteiro pouse nas fotos de equipo amosando as luvas para que se vexa a marca que o patrocina.

Me parece xenial que un porteiro pouse nunha foto ca súa muller e coas luvas postas.

Me parece caralludo que a un porteiro lle pareza curioso e divertido que o nome da marca das súas luvas sexa moi parecida ao aeroporto de Sondika (Bilbao), e que teña a ben amosa-las xunto á súa muller.

Me parece de puta nai que un porteiro pouse para unha foto ca súa muller, os dous en pelotas, e só cas luvas postas.

O que me parece unha cabronada é que o porteiro sueco Magnus Hedman teña unha muller como Magdalena Graf e faga unha foto como non se debe facer. O xeito máis apropiado é colle-las luvas, engancha-las nas orellas, e a continuación meterse a mans onde non molesten, por exemplo, no cú.

chuzame